MOSThings } ♥

อ๊า ! ได้ฤกษ์เปิดบลอคบวกกับอัพเรื่องราวตอนที่เราอยู่ในญี่ปุ่นเป็นเวลา 15 วันซะที
(อันที่จริงไม่เกี่ยวกับฤกษ์หรอก แต่ขี้เกียจ  ฮ่าๆ :D)

วันแรกที่ออกเดินทางก็รู้สึก ธรรมดามาก! ไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่นิดเดียว
อาจจะเป็นความเหนื่อยซะมากกว่า  นังรถทัวร์จาก เชียงใหม่ - กทม. ราวๆ 8 ชม. ได้
ทั้งนั่งทั้งหลับ ปะปนกันไปตลอดทาง ที่สำคัญ นั่งจนเมื่อยไปหมด!
พอไปถึง   อื้อหืออ กรุงเทพทำไม วุ่นวายจัง !
แถมยังคนขับรถแท็กซี่ยังตามแจ .... อะไรเนี่ย  
สุดท้ายก็ได้ไปกะแท็กซี่มิเตอร์คันนึง  ดูจากสภาพรถแล้วเหมือนผ่านมาหลายคดี
ป้ายทะเบียนในรถที่ติดตรงแถวๆหน้าต่างก็ลอกสีออกเอง เป็นวงเลย อือหืมมม 
กะว่าไม่ให้เห็นเลขเลย !! ที่เปิดประตุรถจากด้านในก็หักไปด้านนึง
ซึ่งเรานั่งด้านนั้นพอดี มีกระเป๋าเดินทางกองท่วมหัวกั้นเอาไว้ระหว่างเรากะเพื่อน
กะว่าถ้ามีไรตุกติกขึ้นมากุหนีไม่ได้นะเห้ยยยยย
ในใจก็คิด แม่ง เมื่อไหร่กูจะถึงสุวรรณภูมิ อร๊ายยยยยยยยยย พ่อจ๋า แม่จ่า ช่วยด้วยยย

สุดท้าย ..  ก็ถึงสุวรรณภูมิ อย่าง(เกือบ)ปลอดภัย
ลุงคนขับก็ดันมาจอดตรงที่ห้ามจอด ยามเค้าก็เข้ามาห้ามนะ
แต่คนขับแท็กซี่เค้ายัดเงินให้ยามไป 60 บาท ... (กูเห็นนะ - -)
ยามเค้าเลยให้จอด    แหม !! 60 บาท ยังจะเอาเนอะ
คิดบ้างไหมว่าประเทศไทยมันเป็นแบบนี้เพราะมีพวกมึงเนี่ยแหละ

จากนั้นก็ถึงเวลาเดินนนน ไปขึ้นเครื่อง แต่ประตูยังไม่เปิดหรอก
เหลือเวลาอีกตั้ง 1 ชม.   ก็นั่งรอกันไป (นั่งรออีกแล้ววว  T T)
ซึ่งในระหว่างนั่งรอนั้น ไม่มีอะไรทำ  แน่นอน ... ถ่ายรูปป ~~~~

หน้าเสร่อมาก  โทรมมม 555555

พอได้ขึ้นเครื่อง ก็นั่งไปตามปกติ 6 ชม. กว่าๆ จากประเทศไทยไปญี่ปุ่น
อิพลอยก็นั่งกด DS ไป  เล่นแต่มาริโอ้ เพราะเล่นเกมส์อื่นไม่เป็น ....  
และแล้วววววววว  ถึงญี่ปุ่นแล้วค่ะ ~~~~~~~

ขอบคุณการบินไทยที่มาส่งถึงประเทศญี่ปุ่นโดยสวัสดิภาพ ~
แม้ว่าการบินไทยจะไม่ได้เนสปอนเซอร์ในการเดินทางครั้งนี้ แต่ก็ให้เครดิตซักหน่อย

แล้วโอโต้ซังของก็มารับไปที่บ้านกัน :D
บรรกาศที่ญี่ปุ่นอย่างกะในหนังเลยแฮะ ! แต่ความรู้สึกก็ยังเหมือนเดิม
ไม่ตื่นเต้นเลย แต่กลับถามตัวเองว่า  เฮ้ย! ถึงญี่ปุ่นแล้วจริงดิ ?!

พอถึงบ้านปุ๊บ ก็เกิดอาการ  " งง "
เพราะไปถึงคนที่บ้านเค้าก็รัวภาษาญี่ปุ่นทันที 
เอิ่ม .... พอฟังออกบางคำนะ แต่รัวงี๊ตั้งรับไม่ทันนะเฮ้ย!!

นี่เป็นส่วนของห้องนอน ที่เราตั้งพำนักพักแรมถึง 15 วัน ~!!

แล้วโอก้าซังก็ยกชากับขนมมาให้ ... ตอนแรกๆดมกลิ่นชาเข้าไป อือหืม ..
เหม็นเขียวอะไรอย่างงี๊ ~~~~~~~~~~
ขนาดผักตูยังไม่กินเลยนะเฮ้ย ! แต่ก็ต้องจำใจกินชาเข้าไปเพราะกลัวจะเสียน้ำใจ
ชาที่ญี่ปุ่นมันไม่ได้เหมือนกับโออิชิหรือชาในร้านอาหารญี่ปุ่นในไทยหรอกนะ
ขอบอกว่าเรา กล้ำกลืน  สุดๆ !!!  พยายามรอให้ตะกอนมันไปตกตรงก้นแก้ว
แล้ว กลึ๊บเดียว   อา.... อยากร้องไห้  

นี่คือหน้าตอนยังไม่เจอชา ลั้ลลาสุดๆ 5555 พอเจอชาเชียวญี่ปุ่นของแท้เข้าให้
หน้านิ ซีดเผือด   เหมือน ชีวิตนี้กุจบแล้ว TT__________TT

พอเก็บข้าวของอะไรเรียบร้อย  ก็ไปส่งเพื่อนซื้อรองเท้าที่ห้างแถวๆบ้านกัน
ต้องเดินไปสถานีรถไฟ .... เดิน  เดิน เดิน เดิน กว่าจะถึงสถานีรถไฟ
แล้วยังต้องนั่งรถไฟฟ้าไปอีก 2 สถานี .... นี่เรียกว่าใกล้บ้านนนน !????
แทบกระอั่ก แต่นี่ยังน้อยไปถ้าเทียบกะคนญี่ปุ่น

ตอนเดินไปสถานีรถไฟก็เจอซุปเปอร์มาเก็ตกับสวนสาธารณะ
ที่สวนสาธารณะเจอหนุ่มๆเล่นเบสบอลกันตรึม กรี๊ดค่ะ
ตี๋ๆ หล่อลาก ขาวด้วย บางคนใส่แว่น กรี๊ดด เสป็กกก  หนูช๊อบบบบบบบ

แล้วก็เจอเด็กผู้หญิง 2 คน อายุประมาณ 7-8 ขวบ
นั่งเล่นชิงช้ากัน  โดยที่ในมือถือ PSP  ทั้ง 2 คนเลย
   /me  ช็อค !! 
อยากได้มั่ง แต่พ่อไม่ให้ซื้อไง ประเด็น  TT_________________TT

ฮ่า ~~ สวยใช่มั๊ยล่ะ !!
ที่นี่มันสวรรค์จริงๆ  ถ้ามีเงินเยอะจะเหมาให้หมดเลยย TT_____TT

และแล้วการเดินทางวันแรกในญี่ปุ่นก็จบลง  :D
ติดตามตอนต่อไปได้เร็วๆนี้ (ถ้าไม่ขี้เกียจซะก่อนนะ ฮิฮิ)

edit @ 10 May 2009 20:58:15 by MOSThings } ♥